Taras nad garażem krok po kroku.

glazurnik Warszawa

Prawidłowe wykonanie tarasu nad pomieszczeniem (nad stropodachem) wymaga precyzyjnego i dokładnego wykonania kilku warstw z różnych materiałów. Jednak poprawne ich wykonanie zapewni nam, że przez wiele lat nie będziemy mieli żadnych problemów z przeciekającym tarasem czy odpadającymi płytkami.

Krok 1 sposób montażu barierek

Barierki montowane mogą być od przodu/frontu elewacji lub od góry. Pierwsze rozwiązanie może okazać się droższe, ale jest lepsze. Ponieważ ułatwi to nam montaż okładziny, a co za tym idzie ustrzeże nas przed błędami które łatwo popełnić.

Jeżeli barierki montowane mamy od góry. Musimy dobrze wyizolować mocowania odpowiednimi materiałami do dylatowania. Trzeba też przykleić folię do uchwytów barierki, a w przypadku warstwy dociskowej należy pamiętać o zapewnieniu dylatacji wokół mocowań. Zwróćmy także uwagę na wypełnienie ich materiałem zapewniającym trwałą elastyczność. Mogą być to produkty Atlas lub Sika np. Sikaflex lub inne wysokiej jakości produkty dostępne na rynku.

Krok 2 właściwy spadek

Bardzo ważne jest zrobienie odpowiednich spadków – min 2% w kierunku w którym woda ma spływać. Spadek można wykonać zaprawami cienkowarstwowymi o dobrej przyczepności. Mogą to być produkty typu ZW330 Atlas.

W przypadku barierek mocowanych od góry to właśnie teraz montujemy uchwyty do barierki.

Krok 3 warstwa paroizolacyjna

Warstwę paroizolacyjną wykonać możemy z papy z aluminium, 2-składkinową masą bitumiczną lub hydroizolacją.

Zadaniem tej warstwy jest zatrzymanie pary. Trzeba uważać przy zastosowaniu hydroizolacji ponieważ większość szlamów hydroizolacyjnych nie spełnia odpowiednich parametrów technicznych. Warstwę paroizolacyjną wywijamy na ścianę z zakładem minimum 30cm. Narożniki zbroimy paskiem z włókniny.

Krok 4 termoizolacja

Całość tarasu wykładamy warstwą termoizolacji w postaci styropianu/styroduru XPS/EPS o minimalnej wytrzymałości na ściskanie przy 10% odkształceniu – 300 kPa. Grubość tej warstwy to najlepiej około 10cm.

Krok 5 warstwa poślizgowa

Układamy folię PE jako warstwę poślizgową oraz stanowiącą warstwę hydroizolacyjną dla warstwy dociskowej zabezpieczającą jednocześnie przez zbyt szybkim oddawaniem wilgoci z jastrychu.

Krok 6 warstwa dociskowa

Wykonujemy warstwę dociskową o grubość minimum 50mm, najlepiej 60-70mm ze zbrojeniem. Całość dylatowana po obwodzie oraz w miejscu styku z barierkami w przypadku barierek montowanych od góry.

Przy tarasie o powierzchni powyżej 8m2 musisz wykonać musimy również dylatacje w samej warstwie, tak aby nie było pól większych niż 8m2. Do mieszanki betonowej możemy sobie dodać specjalnego preparatu blokującego wodę.

Krok 7 hydroizolacja podpłytkowa

Pierwszym etapem warstwy wykończeniowej tarasu jest wykonanie dwuskładnikowej hydroizolacji aplikowanej bezpośrednio pod zaprawę klejową do płytek. Może to być np. Atlas Woder Duo. Pierwszą warstwę izolacji dobrze musimy wetrzeć pędzlem, a drugą nałożyć grubszą zacierając pacą stalową.

Krok 8 montaż płytek/deski

W zależności od wyboru rodzaju wykończenia jeśli będzie to deska tarasowa czy układane płytki na klej musimy zwrócić uwagę by wykonać ten krok bardzo starannie. W przypadku okładziny z płytek musimy zastosować klej wysoko elastyczny o parametrach klasy C2. Fugi wykonujemy grube na minimum 3/4 grubości płytek. Fuga musi być o właściwościach odpowiadających trudnym warunkom panującym na tarasie.

Przeczytaj koniecznie jaką dobrać szerokość fugi? Fuga wąska czy szeroka?

Płytki układane bezfugowo. Czy aby na pewno?

Płytki ceramiczne ścienne i podłogowe są tym elementem wykończenia wnętrz, który może nadać pomieszczeniom styl i charakter. Prawidłowy dobór oraz montaż płytek pozwoli cieszyć się wizualnym efektem przez wiele lat. Modnym trendem jest układanie bezfugowe z wykorzystaniem płytek rektyfikowanych.

Płytki kalibrowane czy rektyfikowane?

Po wypaleniu płytki mogą się nieco różnić wymiarami, co wynika z procesu ich produkcji — utrata wody powoduje ich nierównomierne kurczenie się. Nie obniża to wcale ich jakości. Są one następnie sortowane według rzeczywistych rozmiarów, czyli kalibrowane. Jednakże nawet w tym samym kartonie możemy mieć płytki, które będą miały boki, których długość różni się nawet o 2-3 mm. Płytki kalibrowane mają lekko zaokrąglone krawędzie, dlatego nie można z nich ułożyć jednolitej powierzchni. Do takich celów służą płytki rektyfikowane, których krawędzie są frezowane tak, by uzyskać ostre krawędzie, proste kąty i identyczne wymiary (maksymalne odstępstwo to 0,2 mm). Płytki rektyfikowane są w związku z tym droższe od zwykłych płytek kalibrowanych, ale pozwalają uzyskać efekt gładkiej tafli. Im większa powierzchnia płytek, tym lepiej. Przeszkadzać mogą jedynie fugi pomiędzy płytkami. Może więc z nich zrezygnować i ułożyć płytki bez fug, na styk?

Po co nam fugi?

Fuga może pełnić funkcję dekoracyjną, ale to nie jest jej najważniejsze zadanie. Fugi maskują drobne nierówności płytek. Prawidłowe wypełnienie fugi zwiększa przyczepność płytek do podłoża. Zapobiega wnikaniu wilgoci w ściany lub podłogi (zwłaszcza w łazience lub kuchni) oraz zapobiega gromadzeniu się w szczelinach pomiędzy płytkami kurzu i innych zanieczyszczeń. Mogłyby być to znakomitą pożywką dla roztoczy lub pleśni. Każda substancja w przyrodzie pod wpływem zmian temperatury zmienia swoje wymiary (rozszerza się i kurczy). Stopień reagowania materiału na temperaturę określa jego współczynnik rozszerzalności termicznej. Dla każdej substancji jest on inny. Oznacza to, że konieczne jest pozostawienie między płytkami szczeliny dylatacyjnej. W przeciwnym razie rozszerzające się pod wpływem temperatury płytki mogłyby się stykać i naciskać na siebie. Rosnące naprężenia doprowadziłyby do ich uszkodzenia lub odspajania od podłoża. Ogrzewanie podłogowe wydatnie zwiększa różnice temperatur działające na płytki i w takich przypadkach szczególnie istotne jest zachowanie odpowiedniej szerokości spoin, zatem fuga pełni też funkcję techniczną. Spoiny okazują się przydatne w sytuacjach awaryjnych, gdy konieczne jest usunięcie lub wymiana pojedynczej płytki. Łatwo można odspoić płytkę od podłoża i usunąć bez niszczenia sąsiednich płytek.

A jednak z fugą

Praktyka pokazuje, że ułożenie płytek bez fug jest niewłaściwe i niepraktyczne. Nawet niewielka szczelina 0,2 mm pomiędzy poszczególnymi płytkami rektyfikowanymi jest wystarczająco duża dla wody, kurzu i mikroorganizmów, które znajdą sobie tam znakomite warunki dla rozwoju i wypełnią wnętrze chorobotwórczymi patogenami. Prawa fizyki prędzej czy później również dadzą o sobie znać. Na pięknej tafli gładkiej powierzchni (szczególnie na styku płytek) pojawią się mikroskopijne spękania, systematycznie powiększające się po każdym większym wahaniu temperatury. Efekt gładkiej tafli można uzyskać, kładąc płytki rektyfikowane z niewielką szczeliną dylatacyjną o szerokości od 1,5 do 3 mm, by zniwelować ryzyko uszkodzeń spowodowanych rozszerzalnością termiczną materiału. Przy płytkach o dużej powierzchni fuga o tak małej szerokości będzie niemal niezauważalna. W razie konieczności wymiany którejkolwiek z płytek nie trzeba będzie rujnować całej powierzchni.

Zobacz koniecznie jaką dobrać szerokość fugi? Fuga wąska czy szeroka?

Wylewki cementowe i anhydrytowe

wylewka warszawa
przygotowanie pod wylewkę

Przez ostatnie lata wylewki cementowe są najbardziej popularne. Jednak obecnie coraz częściej wykorzystuje się także wylewki anhydrytowe. Warto wiedzieć jakie są zalety i wady obu rozwiązań oraz jakie są konkretne rodzaje wylewek i o czym należy pamiętać podejmując decyzję o ich wyborze. 

Wylewki cementowe i anhydrytowe – charakterystyka 

Wylewki cementowe wiążą się z wieloma zaletami. Przede wszystkim są one bardzo odporne i można je stosunkowo łatwo wykonać. Wystarczy wykonać mieszankę cementu i piasku w proporcji 1:3 z dodatkiem wody. Warto zaznaczyć, że aby wykonać gładką i równą wylewkę należy zainwestować trochę czasu i pracy. Materiał naturalnie jest porowaty, a ręczne zacieranie może doprowadzić do powstania pustek powietrznych np. wokół rur czy innych instalacji, co znacznie obniża działanie ogrzewania podłogowego. Dlatego ważne jest zagęszczanie wylewki przy jej wykonaniu. Wylewki cementowe mogą przetrwać w nienaruszonym stanie przez naprawdę długi czas. Nadają się one świetnie do wszelkich obiektów użyteczności publicznych, szpitali zarówno do pomieszczeń mieszkalnych jak i budowlanych, czy handlowych. 

Z kolei wylewki anhydrytowe to idealne rozwiązanie, do pomieszczeń suchych np. salony, pokoje, przedpokoje itp. Nie są one odporne na działanie wody, co niewątpliwie jest ich dużą wadą. Nie nadają się one do łazienek, a tym bardziej na zewnątrz. W wylewce można zatopić ogrzewanie podłogowe, a na wylewkę można układać panele podłogowe, gres, parkiet. Wylewka jest zazwyczaj sprzedawana w gotowych workach, cechuje się dobrymi parametrami termoprzewodzącymi, a także ma sporą wytrzymałość. Wylewki anhydrytowe to wylewki samopoziomujące, po wyschnięciu tworzą gładką powierzchnię. Wykonanie takiej wylewki jest o wiele szybsze niż w przypadku wylewki cementowej. A właściwości samopoziomujące ułatwiają wykończenie. 

Klasy wylewek

  • Normy PN-EN 206-1 określają klasę odporności na ściskanie. Oznaczane symbolem składającym się z litery „C” i cyfr np. C10, C20, C25, C30, C35. Im większa wartość to tym wyższa wytrzymałość.
  • F4, F5, F6, F7 – to drugie określenia klasy wytrzymałości na zginanie. W uproszczeniu klasa ta określa całkowite odkształcenia elementu jako algebraiczną sumę odkształceń cząstkowych.

Jak wykonać wylewkę?

Przeprowadzając remont czy wykończenie i chcąc wykonać wylewkę cementową, warto wiedzieć jak najlepiej to wykonać. W pierwszej kolejności należy przygotować odpowiednio podłoże. Należy wyłożyć na nim folię o właściwościach parailozalcyjnych, a następnie przejść do wykonania zbrojenia. Siatki powinny być odpowiednio rozmieszczone. Ważne jest także wykonanie dylatacji obwodowej, a także dylatacji konstrukcyjnej.

Po przygotowaniu podłoża można przejść do wykonania masy cementowej. Jak wspomniano wcześniej, w tym celu należy zmieszać cement, piasek oraz wodę lub inne dodatki . Wszystko musi być w odpowiednich proporcjach w zależności od oczekiwanego parametru wytrzymałościowego. Najlepiej wylewkę mieszać w betoniarce lub kupić gotowy produkt. Przewożąc zaprawę z miejsca na miejsce, należy szczególnie zadbać o to, aby nie uszkodzić już wykonanego podłoża. Po wylaniu wylewki trzeba je zacierać, zwilżać wodą, a na końcu zabezpieczyć poprzez polewanie jej wodą przez kilka dni.

Chcąc wykonać wylewkę anhydrytową, należy przygotować podłoże, wyznaczyć odpowiednią ilość materiału, a także grubość wylewki. Następnie trzeba przygotować sztangi, zmieszać materiał i wylać go w wyznaczonym miejscu. Wylewka będzie twarda już drugiego dnia.

Co to jest chudziak?

Na koniec warto też wspomnieć co to jest chudziak.

Chudziak to nic innego jak beton podkładkowo – wyrównawczy, który charakteryzuje się dość niską wytrzymałością na ściskanie. Wykorzystuje się go niemal na każdej budowie, jako warstwę wylewaną pod fundamenty. Pozwala ona na ustabilizowanie podłoża. 

Robisz właśnie remont mieszkania? Zobacz koniecznie jak wykończyć narożniki płytek.

Jaka grubość styropianu do ocieplenia wybrać? -rodzaje styropianu

styropian do wylewki

Potocznie zwany styropianem, a tak właściwie to pieniony polistyren. Czyli najbardziej popularny materiał do wykonania izolacji.

Rodzaje styropianu

Wyróżniamy kilka rodzajów styropianu. Klasyfikacja ich jest przeprowadzana w zależności od koloru, formy, miejsca zastosowania oraz właściwości. Dlatego podstawowe rodzaje to:

  • styropian ekspandowany – EPS styropian ten, nie jest odporny na działanie wielu rozpuszczalników. Wykorzystywany w ocieplaniu budynków, dachów a nawet stropów żelbetonowych. Występuje w kolorach białych, ale możemy również kupić szary z dodatkiem dodatkiem absorbującego (np.grafitu) . Cechuje się współczynnikiem przewodzenia ciepła w zakresie 0,032–0,038 W/(m²·K).
  • styropian ekstrudowany – XPS jest on przeznaczony do izolacji posadzek na gruncie pod dużymi obciążeniami użytkowymi oraz jako ocieplenie fundamentów w trudnych warunkach gruntowych. Zalecany jest pod płyty fundamentowe oraz ocieplenie gruntu wokół budynku. Cechuje się współczynnikiem przewodzenia ciepła w zakresie 0,021 – 0,02 W/(m²·K), sprawia to, że jest bezsprzecznie materiałem izolacyjnym.

Jaką wybrać grubość styropianu?

  • do ocieplenia ścian zewnętrznych na elewacji: 12 cm – 15 cm,
  • do ocieplenia ścian zewnętrznych na elewacji w domach pasywnych i energooszczędnych: 15 cm-25 cm
  • do ocieplenia podłóg ułożonych na gruncie (w kilku warstwach sumarycznie): 10 cm-15 cm,
  • do ocieplenia dachu nachylonego: 15 cm-25 cm,
  • do ocieplenia dachu płaskiego: 25 cm-30 cm,
  • do ocieplenia stropodachów: 20 cm-25 cm,
  • do ocieplenia stropów: 5 cm,
  • do ocieplenia płyty balkonowej: po 5 cm nad płytą i pod płytą,
  • do ocieplenia fundamentów i piwnic: 8 cm-12 cm,
  • pod tradycyjne ogrzewanie podłogowe: minimum 15 cm,
  • w przypadku szalunków, deskowań traconych: 25 cm-30 cm.

Kolory styropianu EPS

  • Styropian biały (klasyczny) – najbardziej ekonomiczny rodzaj styropianu. Ma szerokie zastosowanie przy ocieplaniu ścian, izolacji podłóg, stropów, wewnętrznych ścian działowych i wypełniania przestrzeni między krokwiami.
  • Styropian „dalmatyńczyk” – płyty styropianowe z kropkami styropianu grafitowego. Ma on mniejszy współczynnik przewodzenia ciepła. Zapewnia lepszą izolację niż klasyczny biały styropian.
  • Styropian grafitowy (od srebrnego koloru do prawie czarnego) – płyty styropianowe grafitowe cechują się o 25–30% mniejszym współczynnikiem przewodzenia. Dlatego pozwala on docieplanie ścian nawet tam, gdzie niemożliwe jest zastosowanie grubej warstwy białego styropianu, np. w przypadku starych kamienic. Styropian grafitowy bez wątpienia jest najdroższym rodzajem styropianu EPS.

Czy styropian jest palny?

W Europie obowiązuje specjalna norma EN 13501-1. Jest to klasyfikacja materiałów budowlanych. W związku z tym, styropian musi zostać przebadany na palność przed dopuszczeniem do sprzedaży. W Polsce dopuszczone jest stosowanie tylko styropianu posiadającego Euroklasę E reakcji na ogień. Oczywiście dopuszcza ona tylko stosowanie styropianu samo gasnącego.

Przeczytaj i poznaj właściwości izolacyjne wełny mineralnej.

Mata grzewcza – elektryczne ogrzewanie podłogowe

ogrzewanie podłogowe Warszawa
Ogrzewanie podłogowe w dużym salonie

Nowoczesne ogrzewanie podłogowe ukryte tuż pod okładziną. Którego instalacja trwa tylko 2 godziny? Tak to możliwe. Zastanowimy się nad zaletami oraz nad kosztami instalacji maty podłogowej.

Dlaczego warto zainstalować elektryczne ogrzewanie podłogowe?

  • całkowicie niewidoczne – możemy zrezygnować ze szpecących grzejników, promienników. Projektanci często wybierają maty grzewcze, ponieważ są ukryte pod podłogą i pozwalają dowolnie aranżować pomieszczenia. Dzięki pozbyciu się grzejników zyskujemy nową wolną przestrzeń na ścianach,
  • łatwość instalacji – w instalacje maty nie musimy już angażować ekipy hydraulików którzy wykonają skomplikowaną instalacje systemu rurek z ogrzewaniem podłogowym. Mata jest bardzo lekka i łatwa do montażu. Wystarczy jeden wykwalifikowany elektryk który wykona taką instalację w 1-2 godziny,
  • przyjazne warunki zdrowotne – ogrzewanie zmniejsza wilgotność okładzin podłogowych takich jak dywany, wykładziny, chodniki, panele itp. Dzięki temu zapobiega rozprzestrzenianiu się roztoczy. A niższa temperatura pomieszczenia zapobiega konwekcji ciepła co sprawia, że kurz nie jest unoszony, a tym samym pozostaje na powierzchni podłogi,
  • nie potrzeba konserwować – prostota instalacji ogrzewania sprawia że, nie wymaga odpowietrzania, nie trzeba serwisować kotłów oraz innych elementów instalacji,
  • dożywotnia gwarancja – wielu producentów renomowanych firm produkujących maty grzewcze udziela dożywotniej gwarancji. W większości przypadków jedyny sposób uszkodzenia instalacji to uszkodzenia mechaniczne, powstałe np. w przypadku przewiercenia, przecięcia,
  • stosunkowo niskie koszty utrzymania – ten rodzaj ogrzewania podłogowego to system niskotemperaturowy o dużej powierzchni oddziaływania, dzięki temu może działać przy dużo niższych temperaturach niż tradycyjne ogrzewanie grzejnikowe. Temperatura podłogi nie przekracza 30 stopni Celsjusza. Grzejników zaś temperatura jest w granicach 65-75 stopni Celsjusza. Dzięki temu, że mata jest na dużej powierzchni łatwiej podnieść i utrzymać na dłuższy czas odpowiednią temperaturę pomieszczenia. Daje to około 10-15% oszczędności w stosunku do konwencjonalnych instalacji centralnego ogrzewania,
  • 2-3mm grubości – bardzo cienka grubość maty umożliwia montaż w warstwie kleju lub betonowej wylewce samopoziomującej. Dzięki temu nie ma konieczności ponoszenia podłogi,
  • nowoczesne termostaty – szeroki wybór termostatów z możliwością programowania harmonogramu pracy z możliwością sterowania z urządzeń mobilnych dzięki systemowi WiFi.

Koszty użytkowania elektrycznego ogrzewania podłogowego

Wbrew pozorom koszty korzystania z maty nie są wysokie. Już po zakupie zaoszczędzimy, ponieważ maty nie wymagają konserwacji sezonowych, są całkowicie bezobsługowe.

Wykonując kalkulacje miesięcznych kosztów ogrzewania przyjmijmy następujące założenia obliczeniowe:

  • 450W całkowita moc grzewcza maty o powierzchni 3m2,
  • 0,70zł średni koszt 1kWh energii elektrycznej,
  • 2,8 współczynnik uśredniony czasu załączenia z maksymalną mocą ogrzewania przez 7 godzin. 3 godziny rano i 4 wieczorem. Mata nie działa z całą mocą przez cały czas, gdyż po osiągnięciu temperatury zadanej jej moc spada.

(3 godziny rano + 4 godziny wieczorem) x 0,4 =2,8 godz / dobę

powierzchnia maty grzewczej w [m2]przybliżone miesięczne koszty ogrzewania [PLN]
17,50
1,511,00
2,519,00
326,00
538,00
860,00
1075,00
1290,00
15113,00

Podsumowując przy remoncie lub wykończeniu mieszkania warto rozważyć wybór maty grzewczej. Montaż jest szybki i niezbyt skomplikowany, a mata może być układana w strefach mokrych jak łazienki, sauny. Dostarczana jest w rolkach co ułatwia transport. Odpowiednio zamontowane ogrzewanie podłogowe daje gwarancję, że z ciepłej podłogi będziemy się cieszyć bez wiele lat.

Przed instalacją maty poznaj zalety i wady ogrzewania podłogowego