Beton – klasy, rodzaje, właściwości, zastosowanie

O atrakcyjności materiału budowlanego decyduje szereg czynników. Przykładowo jest to jego odporność na czynniki mechaniczne, takie jak ściskanie albo łatwość jego wyrobu. Należy też wspomnieć o cenie, która często odgrywa główną rolę przy pracach przemysłowych oraz budowlanych. Szeroko znany beton spełnia wszystkie wcześniej wymienione kryteria. Dzięki temu zyskał niezwykłą popularność wśród fachowców i amatorów.

Produkcja betonu i podstawowy podział.

Jego wyrób jest względnie łatwy. Można go otrzymać przy pomocy kilku narzędzi, takich jak: taczka lub betoniarka i kilku składników: cementu, kruszywa, wody oraz opcjonalnych dodatków w odpowiednich proporcjach. Do wyrobu mniejszych ilości materiału znacznie lepiej nada się taczka lub nawet wiadro. Do mieszania doskonale sprawdza się wiertło wiertarki. Po otrzymaniu gęstej mieszaniny warto jest ją jak najszybciej wylać. Na skale przemysłową produkcją zajmują się betoniarnie które przywożą gotową mieszankę betonową na budowę. Oczywiście rodzaje betonu różnią się od siebie składem.

Podstawowym kryterium służącym do odróżnienia gatunku betonu jest jego gęstość. Na podstawie tej wielkości wyróżniamy beton:

  • lekki  (800-2000 kg/m³)- przy jego wyrobie wykorzystuje się beton komórkowy oraz lekkie kruszywa. Doskonale sprawdza się przy pracach drobnowymiarowych, takich jak tworzenie warstw wyrównujących albo bloczków ściennych.
  • Zwykły (2000-2600 kg/m³)- do jego produkcji używa się piasku, żwiru lub kamienia bazaltowego. Nie może być wylewany w miesiącach zimowych. Jest to najbardziej uniwersalna grupa betonu, wykorzystywana do wielu prac, np. wykonywania podłoża pod płytki. 
  • Ciężki (> 2600 kg/m³)- najcięższy w swojej klasie, produkuje się go z kruszyw manganowych lub stalowych. Jako jedyny zatrzymuje promieniowanie jonizujące. Stosowany jest przy pracach wymagających dużej stabilności, wytrzymałości oraz odporności.

Klasy betonu.

Jest to parametr oceniający jakość betonu, na podstawie jego odporności na ściskanie (ustalonego przez normę PN-EN 13791). Oznacza się ją za pomocą uniwersalnego symbolu – litery oraz dwóch cyfr. 

  • Litera występująca na początku oznaczenia to C, w przypadku betonu zwykłego lub ciężkiego oraz LC oznaczającego beton lekki.
  • Pierwsza w kolejności liczba mieści się w zakresie od 8-1000. Jest to wytrzymałość na ściskanie kostki sześciennej.
  • Druga cyfra to zakres 10-115. Oznacza wytrzymałość betonu w postaci walca. 

Należy wspomnieć o wyjątku jakim są betony LC. Posiadają one nieco inne zakresy obu liczb: w przypadku pierwszej od 8 do 80, natomiast drugiej od 9 do 88. Różnice pojawiają się również przy niektórych produktach z klasy C. Popularnym przykładem jest beton B20, będący nazwą handlową. Dla obecnych oznaczeń określony byłby jako C16/20.

Klasy wytrzymałości betonu na ściskanie :

beton ciężki i zwykły

  • C8/10 (dawniej B10)
  • C12/15 (dawniej B15)
  • C16/20 (dawniej B20)
  • C20/25 (dawniej B25)
  • C25/30 (dawniej B30)
  • C30/37 (dawniej B37, B35 i B40)
  • C35/45 (dawniej B45)
  • C40/50 (dawniej B50)
  • C45/55 (dawniej B55)
  • C50/60 (dawniej B60)
  • C55/67
  • C60/75
  • C70/85
  • C80/95
  • C90/105
  • C100/115

beton lekki

  • LC8/9
  • LC12/13
  • LC16/18
  • LC20/22
  • LC25/28
  • LC30/33
  • LC35/38
  • LC40/44
  • LC45/50
  • LC50/55
  • LC55/60
  • LC60/66
  • LC70/77
  • LC80/88

Przeczytaj koniecznie jak wykonać taras nad garażem lub zleć usługę firmie remontowej Warszawa

Płytki układane bezfugowo. Czy aby na pewno?

Płytki ceramiczne ścienne i podłogowe są tym elementem wykończenia wnętrz, który może nadać pomieszczeniom styl i charakter. Prawidłowy dobór oraz montaż płytek pozwoli cieszyć się wizualnym efektem przez wiele lat. Modnym trendem jest układanie bezfugowe z wykorzystaniem płytek rektyfikowanych.

Płytki kalibrowane czy rektyfikowane?

Po wypaleniu płytki mogą się nieco różnić wymiarami, co wynika z procesu ich produkcji — utrata wody powoduje ich nierównomierne kurczenie się. Nie obniża to wcale ich jakości. Są one następnie sortowane według rzeczywistych rozmiarów, czyli kalibrowane. Jednakże nawet w tym samym kartonie możemy mieć płytki, które będą miały boki, których długość różni się nawet o 2-3 mm. Płytki kalibrowane mają lekko zaokrąglone krawędzie, dlatego nie można z nich ułożyć jednolitej powierzchni. Do takich celów służą płytki rektyfikowane, których krawędzie są frezowane tak, by uzyskać ostre krawędzie, proste kąty i identyczne wymiary (maksymalne odstępstwo to 0,2 mm). Płytki rektyfikowane są w związku z tym droższe od zwykłych płytek kalibrowanych, ale pozwalają uzyskać efekt gładkiej tafli. Im większa powierzchnia płytek, tym lepiej. Przeszkadzać mogą jedynie fugi pomiędzy płytkami. Może więc z nich zrezygnować i ułożyć płytki bez fug, na styk?

Po co nam fugi?

Fuga może pełnić funkcję dekoracyjną, ale to nie jest jej najważniejsze zadanie. Fugi maskują drobne nierówności płytek. Prawidłowe wypełnienie fugi zwiększa przyczepność płytek do podłoża. Zapobiega wnikaniu wilgoci w ściany lub podłogi (zwłaszcza w łazience lub kuchni) oraz zapobiega gromadzeniu się w szczelinach pomiędzy płytkami kurzu i innych zanieczyszczeń. Mogłyby być to znakomitą pożywką dla roztoczy lub pleśni. Każda substancja w przyrodzie pod wpływem zmian temperatury zmienia swoje wymiary (rozszerza się i kurczy). Stopień reagowania materiału na temperaturę określa jego współczynnik rozszerzalności termicznej. Dla każdej substancji jest on inny. Oznacza to, że konieczne jest pozostawienie między płytkami szczeliny dylatacyjnej. W przeciwnym razie rozszerzające się pod wpływem temperatury płytki mogłyby się stykać i naciskać na siebie. Rosnące naprężenia doprowadziłyby do ich uszkodzenia lub odspajania od podłoża. Ogrzewanie podłogowe wydatnie zwiększa różnice temperatur działające na płytki i w takich przypadkach szczególnie istotne jest zachowanie odpowiedniej szerokości spoin, zatem fuga pełni też funkcję techniczną. Spoiny okazują się przydatne w sytuacjach awaryjnych, gdy konieczne jest usunięcie lub wymiana pojedynczej płytki. Łatwo można odspoić płytkę od podłoża i usunąć bez niszczenia sąsiednich płytek.

A jednak z fugą

Praktyka pokazuje, że ułożenie płytek bez fug jest niewłaściwe i niepraktyczne. Nawet niewielka szczelina 0,2 mm pomiędzy poszczególnymi płytkami rektyfikowanymi jest wystarczająco duża dla wody, kurzu i mikroorganizmów, które znajdą sobie tam znakomite warunki dla rozwoju i wypełnią wnętrze chorobotwórczymi patogenami. Prawa fizyki prędzej czy później również dadzą o sobie znać. Na pięknej tafli gładkiej powierzchni (szczególnie na styku płytek) pojawią się mikroskopijne spękania, systematycznie powiększające się po każdym większym wahaniu temperatury. Efekt gładkiej tafli można uzyskać, kładąc płytki rektyfikowane z niewielką szczeliną dylatacyjną o szerokości od 1,5 do 3 mm, by zniwelować ryzyko uszkodzeń spowodowanych rozszerzalnością termiczną materiału. Przy płytkach o dużej powierzchni fuga o tak małej szerokości będzie niemal niezauważalna. W razie konieczności wymiany którejkolwiek z płytek nie trzeba będzie rujnować całej powierzchni.

Zobacz koniecznie jaką dobrać szerokość fugi? Fuga wąska czy szeroka?

Poradnik malowania ścian i sufitów

malowanie mieszkania Warszawa
poradnik malowania mieszkania

Starannie pomalowane, czyste i gładkie ściany to podstawa aranżowania każdego wnętrza. Dobranie odpowiedniego koloru jest tak samo ważne, jak wybranie mebli i dodatków. Jednak samo pomalowanie ścian to nie wszystko – przed chwyceniem za pędzel należy wykonać szereg czynności i zebrać odpowiednie narzędzia, by mieć pewność, że praca przyniesie jak najlepszy efekt. Dlatego w przypadku takich zabiegów, jak malowanie mieszkania Warszawa zapewnia wszelkiego rodzaju profesjonalne usługi, a także narzędzia niezbędne do satysfakcjonująco wykonanej pracy.

Zabezpieczanie pomieszczenia

Przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac należy zadbać o odpowiednie przygotowanie przestrzeni do pracy, w tym wszystkich mebli i elementów znajdujących się w pokoju. W tym celu należy zacząć od wyniesienia z pomieszczenia wszystkich przedmiotów, które łatwo przenosić. Jeśli z jakiegoś powodu nie chcemy wynosić ich z pokoju, można poukładać je w zamykanych szafkach.

Kolejnym krokiem jest zdjęcie firanek i, jeśli to możliwe, zdemontowanie gniazdek i przełączników świateł, jeśli nie, wystarczy zakryć je taśmą. Następnie należy zabezpieczyć powierzchnie pionowe i poziome, których nie da się wynieść z pokoju za pomocą szerokiej papierowej taśmy oraz folii malarskiej. W tym celu przesuwamy wszystkie meble na środek pokoju, a następnie przykrywamy folią i zabezpieczamy. Okna i drzwi zabezpieczamy w ten sam sposób, przyklejając folię do framug.

Taśmą zabezpieczamy także listwy podłogowe, pamiętając o jej dokładnym przyklejeniu, co później przekłada się na precyzyjne wykończenia ścian. Sama podłoga, najbardziej narażona na zabrudzenia powinna zostać zasłonięta. Można zdecydować się na rozłożenie zwykłych kartonów, gazet czy folii, jednak na rynku istnieją także różnego rodzaju profesjonalne włókniny okrywające wielokrotnego użytku, które można wykorzystać między innymi przy malowaniu i remontach. Krawędź pomiędzy ścianami a sufitem zwykle wystarczy zabezpieczyć paskiem szerokiej taśmy.

Odpowiednie narzędzia

Przygotowanie oraz malowanie ścian wymaga wyposażenia się w niezbędne narzędzia i materiały. Obecność wielu z nich jest zmienna i zależy od stanu w jakim znajdują się ściany. Oprócz wyżej wymienionych folii i taśmy należy zaopatrzyć się w wałki i pędzle malarskie. Wybór odpowiedniego tworzywa zależy od stanu ścian i rodzaju farby. Do farb wodorozcieńczalnych zalecany jest wałek z runa syntetycznego, natomiast wełniany dobrze sprawdza się przy farbach rozpuszczalnikowych. Długość runa zależy natomiast od podłoża – dłuższe sprawdza się zwykle lepiej na chropowatych nierównych powierzchniach, natomiast te o krótszym do powierzchni płaskich i dobrze przygotowanych.

Do trudno dostępnych miejsc dobrze jest zaopatrzyć się w mniejsze i większe pędzle malarskie – płaskie, do styków pomiędzy ścianami, oraz kątowe wykorzystywane najczęściej do pracy w okolicach grzejników i kaloryferów. Do równomiernego nabierania farby najlepszym narzędziem jest kuweta malarska, natomiast do mieszania koloru, zwłaszcza przy farb z pigmentem, przyda się mieszadełko. 

Przygotowanie ścian 

W zależności od stanu ścian, jeszcze przed malowaniem należy zająć się wszelkimi ubytkami i nierównościami, które mogłyby sprawić kłopot przy nakładaniu farby. Do tego potrzebne będzie kilka kolejnych narzędzi. Warto zacząć od usunięcia starej powłoki znajdującej się na ścianach. Jeśli mamy do czynienia z farbą wodoodporną najlepiej użyć emulsji lub preparatu usuwania farb, jeśli nie, wystarczy nawilżyć ścianę wodą i zeskrobać kolor szpachelką. Inną metodą jest starcie materiału papierem ściernym o dużej granulacji lub użycie szlifierki oscylacyjnej.

Niezależnie od wybranej metody trzeba pamiętać że jest to proces czasochłonny i wywołujący duże zapylenie powietrza, dlatego warto zaopatrzyć się w akcesoria chroniące twarz, jak okulary czy maseczka. Jeśli decydujemy się zostawić starą farbę, ściany koniecznie trzeba umyć, ponieważ wszelkie tłuste plamy i inne zabrudzenia źle wpłyną na przyczepność nowego koloru i spowodują jego odpadanie. Korzystamy wtedy z wody i specjalnego mydła malarskiego. Jeśli w którymś miejscu zauważyliśmy ognisko pleśni, trzeba sięgnąć także po środek grzybobójczy.

Wszelkie ubytki, nierówności czy szczeliny w ścianach należy przed malowaniem pokryć masą szpachlową, a po wyschnięciu zetrzeć papierem ściernym. Jeśli ściana jest nowa lub gdy zdecydowaliśmy się usunąć poprzednią powierzchnię, niezbędne jest gruntowanie ścian za pomocą jednego z dostępnych na rynku rodzajów gruntu. Natomiast jeśli poprzedni kolor zostaje na ścianach, można pominąć ten krok, a w zamian zastosować farbę podkładową, która wygładzi ścianę, zapewni lepszą przyczepność, a co najważniejsze, zapobiegnie prześwitywaniu poprzedniego, ciemniejszego koloru, jeśli zmieniamy go na jaśniejszy czy bardziej stonowany.

Malowanie

Najważniejsze przed samym malowaniem jest dobre wymieszanie farby w wiaderku za pomocą mieszadełka. Przy planowanym położeniu kilku warstw lub malowaniu w całości pędzlem, pierwszą warstwę można delikatnie rozcieńczyć z wodą. Rozpoczynając malowanie warto najpierw skupić się na wszelkich kantach, brzegach, winklach i łączeniach, a także miejscach trudno dostępnych i sięgnąć po małe, płaskie pędzle. Malując takie „granice” zmniejszymy ryzyko późniejszego zabrudzenia innych powierzchni. Na koniec, za pomocą dużych pędzli lub wałków pokrywamy resztę ścian. Dobre farby możemy zakupić w Flugger Farby.

Malując ściany należy pamiętać, by w jednym cyklu pociągać wałkiem w jednym kierunku – to znaczy albo poziomo, albo pionowo – co zapobiegnie powstawaniu nieestetycznych smug. Po skończonym malowaniu należy szybko usunąć wszelkie niedociągnięcia i wyczyścić zabrudzone miejsca, a następnie opuścić pomieszczenie na czas jego schnięcia. Podejmując się takiej pracy, można zdecydować się na działanie samemu, jednak do takiego  zabiegu, jak malowanie mieszkania Warszawa zapewnia wielu przeszkolonych specjalistów zapewniających swoje profesjonalne usługi.

Malujesz właśnie mieszkanie? Zobacz koniecznie jak Jak malować pokój by optycznie go powiększyć. A jeśli nie chcesz sam malować powierz to nam malowanie mieszkania Warszawa

Jaka grubość styropianu do ocieplenia wybrać? -rodzaje styropianu

styropian do wylewki

Potocznie zwany styropianem, a tak właściwie to pieniony polistyren. Czyli najbardziej popularny materiał do wykonania izolacji.

Rodzaje styropianu

Wyróżniamy kilka rodzajów styropianu. Klasyfikacja ich jest przeprowadzana w zależności od koloru, formy, miejsca zastosowania oraz właściwości. Dlatego podstawowe rodzaje to:

  • styropian ekspandowany – EPS styropian ten, nie jest odporny na działanie wielu rozpuszczalników. Wykorzystywany w ocieplaniu budynków, dachów a nawet stropów żelbetonowych. Występuje w kolorach białych, ale możemy również kupić szary z dodatkiem dodatkiem absorbującego (np.grafitu) . Cechuje się współczynnikiem przewodzenia ciepła w zakresie 0,032–0,038 W/(m²·K).
  • styropian ekstrudowany – XPS jest on przeznaczony do izolacji posadzek na gruncie pod dużymi obciążeniami użytkowymi oraz jako ocieplenie fundamentów w trudnych warunkach gruntowych. Zalecany jest pod płyty fundamentowe oraz ocieplenie gruntu wokół budynku. Cechuje się współczynnikiem przewodzenia ciepła w zakresie 0,021 – 0,02 W/(m²·K), sprawia to, że jest bezsprzecznie materiałem izolacyjnym.

Jaką wybrać grubość styropianu?

  • do ocieplenia ścian zewnętrznych na elewacji: 12 cm – 15 cm,
  • do ocieplenia ścian zewnętrznych na elewacji w domach pasywnych i energooszczędnych: 15 cm-25 cm
  • do ocieplenia podłóg ułożonych na gruncie (w kilku warstwach sumarycznie): 10 cm-15 cm,
  • do ocieplenia dachu nachylonego: 15 cm-25 cm,
  • do ocieplenia dachu płaskiego: 25 cm-30 cm,
  • do ocieplenia stropodachów: 20 cm-25 cm,
  • do ocieplenia stropów: 5 cm,
  • do ocieplenia płyty balkonowej: po 5 cm nad płytą i pod płytą,
  • do ocieplenia fundamentów i piwnic: 8 cm-12 cm,
  • pod tradycyjne ogrzewanie podłogowe: minimum 15 cm,
  • w przypadku szalunków, deskowań traconych: 25 cm-30 cm.

Kolory styropianu EPS

  • Styropian biały (klasyczny) – najbardziej ekonomiczny rodzaj styropianu. Ma szerokie zastosowanie przy ocieplaniu ścian, izolacji podłóg, stropów, wewnętrznych ścian działowych i wypełniania przestrzeni między krokwiami.
  • Styropian „dalmatyńczyk” – płyty styropianowe z kropkami styropianu grafitowego. Ma on mniejszy współczynnik przewodzenia ciepła. Zapewnia lepszą izolację niż klasyczny biały styropian.
  • Styropian grafitowy (od srebrnego koloru do prawie czarnego) – płyty styropianowe grafitowe cechują się o 25–30% mniejszym współczynnikiem przewodzenia. Dlatego pozwala on docieplanie ścian nawet tam, gdzie niemożliwe jest zastosowanie grubej warstwy białego styropianu, np. w przypadku starych kamienic. Styropian grafitowy bez wątpienia jest najdroższym rodzajem styropianu EPS.

Czy styropian jest palny?

W Europie obowiązuje specjalna norma EN 13501-1. Jest to klasyfikacja materiałów budowlanych. W związku z tym, styropian musi zostać przebadany na palność przed dopuszczeniem do sprzedaży. W Polsce dopuszczone jest stosowanie tylko styropianu posiadającego Euroklasę E reakcji na ogień. Oczywiście dopuszcza ona tylko stosowanie styropianu samo gasnącego.

Przeczytaj i poznaj właściwości izolacyjne wełny mineralnej.

Remont łazienki dofinansowany z PFRON – komu i na jakach warunkach przysługuje?

remont łazienki Warszawa
przykładowa aranżacja remontu łazienki

Osoba niepełnosprawna z ograniczeniami ruchowymi wymaga odpowiednio przygotowanej przestrzeni do życia. Zazwyczaj najwięcej barier architektonicznych można napotkać w łazience. Wiąże się to z koniecznością kapitalnego remontu łazienki. W tym przypadku możemy liczyć na dofinansowanie.

Komu przysługuje dofinansowanie na remont łazienki?

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. określa rodzaje zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. A także art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. d ustawy o rehabilitacji określają szczegółowo warunki i kryteria dofinansowania likwidacji tzw. barier architektonicznych. Wyczytać można, że podstawowym kryterium jest obowiązek posiadania orzeczenia o niepełnosprawności i ewentualne orzeczenia pozostałych członków rodziny o niepełnosprawności. Ponadto w orzeczeniu musi się znaleźć dokument będący podstawą prawną do zameldowania w lokalu, w którym ma zostać przeprowadzony remont łazienki.

Więcej szczegółów można znaleźć na stornie PFRON.

Likwidacja barier architektonicznych – o co chodzi?

Bariera architektoniczna czyli fizyczna przeszkoda ograniczająca osobie niepełnosprawnej możliwość swobodnego funkcjonowania w naszym przypadku to np:

  • zbyt wąskie ościeża drzwiowe utrudniające swobodny wjazd wózkiem inwalidzkim,
  • wysokie progi, stopnie utrudniające przejście,
  • brak uchwytów,
  • zbyt nisko zamontowana umywalka przeszkadzająca w wygodnym korzystaniu,
  • śliska podłoga,
  • wysoka wanna itp.

Gdzie złożyć wniosek o dofinansowanie?

Najczęściej wnioski składa się w Miejskich Ośrodkach Pomocy Społecznej lub Powiatowych Centrach Pomocy Rodzinie właściwych dla miejsca zamieszkania osoby niepełnosprawnej. Wnioski są rozpatrywane w miarę posiadanych przez MOPRy/PCPRy środków finansowych, według ustalonej kolejności (liczy się też kolejności złożenia wniosku).

W jakiej kwocie zwrot za remont łazienki?

Podejmując się remontu łazienki, musimy się liczyć z tym, że maksymalnie otrzymamy zwrot 80 procent kosztów poniesionych w związku z remontem. Pozostałe 20 procent musimy zapłacić z własnych środków. Pamiętać jednak należy, że wsparcie zazwyczaj nie jest na cały zakres prac. Np. przy kompleksowym remoncie łazienki finansowana jest wymiana podłogi (płytki antypoślizgowe). W przypadku wymiany wanny lub brodzika, zwrócone zostaną koszty robocizny oraz materiałów w kwocie 80 procent. Natomiast wszystkie dodatkowe prace, takie jak sufit podwieszany czy dodatkowe płytki poza strefą prysznicową i podłogą, muszą być finansowane już z własnej kieszeni.

Ważne!

PFRON nie zwraca nakładu środków na remont, który wykonaliśmy bez wcześniejszego pozytywnego rozpatrzenia wniosku i podpisanej umowy o dofinansowanie. Dlatego warto z remontem wstrzymać się do czasu otrzymania decyzji o zwrocie części środków za remont.

Podpisując umowę o dofinansowanie zostanie wyznaczony nam dokładny termin, w którym remont musi zostać wykonany. Po zakończeniu prac odwiedzi nas pracownik PFRON, w celu kontroli i przeprowadzenia wizji lokalnej. Po pozytywnym zatwierdzeniu prac, w ciągu kilkunastu zostaną nam zwrócone środki przewidziane w umowie z PFRON na likwidację barier architektonicznych łazienki.

Przed remontem łazienki przeczytaj też: Jak urządzić małą łazienkę?