Mata grzewcza – elektryczne ogrzewanie podłogowe

ogrzewanie podłogowe Warszawa
Ogrzewanie podłogowe w dużym salonie

Nowoczesne ogrzewanie podłogowe ukryte tuż pod okładziną. Którego instalacja trwa tylko 2 godziny? Tak to możliwe. Zastanowimy się nad zaletami oraz nad kosztami instalacji maty podłogowej.

Dlaczego warto zainstalować elektryczne ogrzewanie podłogowe?

  • całkowicie niewidoczne – możemy zrezygnować ze szpecących grzejników, promienników. Projektanci często wybierają maty grzewcze, ponieważ są ukryte pod podłogą i pozwalają dowolnie aranżować pomieszczenia. Dzięki pozbyciu się grzejników zyskujemy nową wolną przestrzeń na ścianach,
  • łatwość instalacji – w instalacje maty nie musimy już angażować ekipy hydraulików którzy wykonają skomplikowaną instalacje systemu rurek z ogrzewaniem podłogowym. Mata jest bardzo lekka i łatwa do montażu. Wystarczy jeden wykwalifikowany elektryk który wykona taką instalację w 1-2 godziny,
  • przyjazne warunki zdrowotne – ogrzewanie zmniejsza wilgotność okładzin podłogowych takich jak dywany, wykładziny, chodniki, panele itp. Dzięki temu zapobiega rozprzestrzenianiu się roztoczy. A niższa temperatura pomieszczenia zapobiega konwekcji ciepła co sprawia, że kurz nie jest unoszony, a tym samym pozostaje na powierzchni podłogi,
  • nie potrzeba konserwować – prostota instalacji ogrzewania sprawia że, nie wymaga odpowietrzania, nie trzeba serwisować kotłów oraz innych elementów instalacji,
  • dożywotnia gwarancja – wielu producentów renomowanych firm produkujących maty grzewcze udziela dożywotniej gwarancji. W większości przypadków jedyny sposób uszkodzenia instalacji to uszkodzenia mechaniczne, powstałe np. w przypadku przewiercenia, przecięcia,
  • stosunkowo niskie koszty utrzymania – ten rodzaj ogrzewania podłogowego to system niskotemperaturowy o dużej powierzchni oddziaływania, dzięki temu może działać przy dużo niższych temperaturach niż tradycyjne ogrzewanie grzejnikowe. Temperatura podłogi nie przekracza 30 stopni Celsjusza. Grzejników zaś temperatura jest w granicach 65-75 stopni Celsjusza. Dzięki temu, że mata jest na dużej powierzchni łatwiej podnieść i utrzymać na dłuższy czas odpowiednią temperaturę pomieszczenia. Daje to około 10-15% oszczędności w stosunku do konwencjonalnych instalacji centralnego ogrzewania,
  • 2-3mm grubości – bardzo cienka grubość maty umożliwia montaż w warstwie kleju lub betonowej wylewce samopoziomującej. Dzięki temu nie ma konieczności ponoszenia podłogi,
  • nowoczesne termostaty – szeroki wybór termostatów z możliwością programowania harmonogramu pracy z możliwością sterowania z urządzeń mobilnych dzięki systemowi WiFi.

Koszty użytkowania elektrycznego ogrzewania podłogowego

Wbrew pozorom koszty korzystania z maty nie są wysokie. Już po zakupie zaoszczędzimy, ponieważ maty nie wymagają konserwacji sezonowych, są całkowicie bezobsługowe.

Wykonując kalkulacje miesięcznych kosztów ogrzewania przyjmijmy następujące założenia obliczeniowe:

  • 450W całkowita moc grzewcza maty o powierzchni 3m2,
  • 0,70zł średni koszt 1kWh energii elektrycznej,
  • 2,8 współczynnik uśredniony czasu załączenia z maksymalną mocą ogrzewania przez 7 godzin. 3 godziny rano i 4 wieczorem. Mata nie działa z całą mocą przez cały czas, gdyż po osiągnięciu temperatury zadanej jej moc spada.

(3 godziny rano + 4 godziny wieczorem) x 0,4 =2,8 godz / dobę

powierzchnia maty grzewczej w [m2]przybliżone miesięczne koszty ogrzewania [PLN]
17,50
1,511,00
2,519,00
326,00
538,00
860,00
1075,00
1290,00
15113,00

Podsumowując przy remoncie lub wykończeniu mieszkania warto rozważyć wybór maty grzewczej. Montaż jest szybki i niezbyt skomplikowany, a mata może być układana w strefach mokrych jak łazienki, sauny. Dostarczana jest w rolkach co ułatwia transport. Odpowiednio zamontowane ogrzewanie podłogowe daje gwarancję, że z ciepłej podłogi będziemy się cieszyć bez wiele lat.

Przed instalacją maty poznaj zalety i wady ogrzewania podłogowego

Remont łazienki dofinansowany z PFRON – komu i na jakach warunkach przysługuje?

remont łazienki Warszawa
przykładowa aranżacja remontu łazienki

Osoba niepełnosprawna z ograniczeniami ruchowymi wymaga odpowiednio przygotowanej przestrzeni do życia. Zazwyczaj najwięcej barier architektonicznych można napotkać w łazience. Wiąże się to z koniecznością kapitalnego remontu łazienki. W tym przypadku możemy liczyć na dofinansowanie.

Komu przysługuje dofinansowanie na remont łazienki?

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. określa rodzaje zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. A także art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. d ustawy o rehabilitacji określają szczegółowo warunki i kryteria dofinansowania likwidacji tzw. barier architektonicznych. Wyczytać można, że podstawowym kryterium jest obowiązek posiadania orzeczenia o niepełnosprawności i ewentualne orzeczenia pozostałych członków rodziny o niepełnosprawności. Ponadto w orzeczeniu musi się znaleźć dokument będący podstawą prawną do zameldowania w lokalu, w którym ma zostać przeprowadzony remont łazienki.

Więcej szczegółów można znaleźć na stornie PFRON.

Likwidacja barier architektonicznych – o co chodzi?

Bariera architektoniczna czyli fizyczna przeszkoda ograniczająca osobie niepełnosprawnej możliwość swobodnego funkcjonowania w naszym przypadku to np:

  • zbyt wąskie ościeża drzwiowe utrudniające swobodny wjazd wózkiem inwalidzkim,
  • wysokie progi, stopnie utrudniające przejście,
  • brak uchwytów,
  • zbyt nisko zamontowana umywalka przeszkadzająca w wygodnym korzystaniu,
  • śliska podłoga,
  • wysoka wanna itp.

Gdzie złożyć wniosek o dofinansowanie?

Najczęściej wnioski składa się w Miejskich Ośrodkach Pomocy Społecznej lub Powiatowych Centrach Pomocy Rodzinie właściwych dla miejsca zamieszkania osoby niepełnosprawnej. Wnioski są rozpatrywane w miarę posiadanych przez MOPRy/PCPRy środków finansowych, według ustalonej kolejności (liczy się też kolejności złożenia wniosku).

W jakiej kwocie zwrot za remont łazienki?

Podejmując się remontu łazienki, musimy się liczyć z tym, że maksymalnie otrzymamy zwrot 80 procent kosztów poniesionych w związku z remontem. Pozostałe 20 procent musimy zapłacić z własnych środków. Pamiętać jednak należy, że wsparcie zazwyczaj nie jest na cały zakres prac. Np. przy kompleksowym remoncie łazienki finansowana jest wymiana podłogi (płytki antypoślizgowe). W przypadku wymiany wanny lub brodzika, zwrócone zostaną koszty robocizny oraz materiałów w kwocie 80 procent. Natomiast wszystkie dodatkowe prace, takie jak sufit podwieszany czy dodatkowe płytki poza strefą prysznicową i podłogą, muszą być finansowane już z własnej kieszeni.

Ważne!

PFRON nie zwraca nakładu środków na remont, który wykonaliśmy bez wcześniejszego pozytywnego rozpatrzenia wniosku i podpisanej umowy o dofinansowanie. Dlatego warto z remontem wstrzymać się do czasu otrzymania decyzji o zwrocie części środków za remont.

Podpisując umowę o dofinansowanie zostanie wyznaczony nam dokładny termin, w którym remont musi zostać wykonany. Po zakończeniu prac odwiedzi nas pracownik PFRON, w celu kontroli i przeprowadzenia wizji lokalnej. Po pozytywnym zatwierdzeniu prac, w ciągu kilkunastu zostaną nam zwrócone środki przewidziane w umowie z PFRON na likwidację barier architektonicznych łazienki.

Przed remontem łazienki przeczytaj też: Jak urządzić małą łazienkę?

Jaka szerokość fugi? Spoina wąska czy szeroka?

gres z fugą ułożony w jodełkę

Zaprawa do spoinowania, zwana potocznie fugą lub zaprawą do fugowania, to elastyczne wypełnienie przestrzeni między płytkami ceramicznymi lub kamiennymi. Pełniąca funkcję nie tylko estetyczną, ale i techniczną często pomijaną przy wyborze szerokości spoiny.

Po co fugi?

Spoina pełni bardzo ważną funkcję techniczną często pomijaną przez wykonawców i inwestorów. Płytki ceramiczne lub z kamienia naturalnego pod wpływem wyższej temperatury ulegają deformacji liniowej, oznacza to że zaczynają się rozszerzać. Już na odcinku 5-6 m pod wpływem temperatury mogą rozszerzyć się nawet o 5-6 mm. Gdyby nie było elastycznej przestrzeni między nimi, która kompensowałaby te naprężenia płytki ulegną uszkodzeniu. Odpowiednio dobrana zaprawa do fugowania chroni przed wnikaniem wody i brudu pomiędzy płytki ceramiczne lub kamienne, zabezpiecza ich często niewykończone krawędzie oraz wzmacnia ich przyczepność do podłoża.

Jaka szerokość przewidzianej spoiny?

fuga w narożniku stelaża

Szerokość szczeliny między płytkowej zależy głównie od formatu płytek i od miejsca zastosowania. Przyjmuje się, że minimalna szerokość spoiny nie powinna być mniejsza niż 1/100 długości boku płytki. Dla przykładu przy płytkach o formacie 40 x 40cm szerokość fugi powinna wynosić 4mm. Miejscami szczególnie narażonymi na rozszerzalność termiczną podczas eksploatacji są:

  • tarasy, balkony, schody i elewacje ze względu na zmienne warunki atmosferyczne. Wysokie temperatury latem i niskie zimą,
  • podłogi w ogrzewaniem podłogowym,
  • sauny, baseny, odpływy liniowe ze względu na wysoką temperaturę, parę wodną pod ciśnieniem,
  • a nawet podłogi nie spełniające powyższych warunków np. podłogi w mieszkaniach wystawione na silne nasłonecznienie mogą prowadzić do naprężeń.

Na tarasach, balkonach, schodach zewnętrznych i elewacjach spoina pełni jeszcze ważną funkcję wentylacyjną. Polega to na tym, że wilgoć znajdująca się pod płytkami ceramicznymi lub kamiennymi może swobodnie wydostać się na zewnątrz. Jeśli ten proces będzie zaburzony to wilgoć zmieniona w drobinki wody pod wpływem ujemnej temperatury zamarznie i spowoduje duże naprężenie od spodu, co w efekcie doprowadzi do odspojenia się okładziny.

Zalecana szerokość fug ze względu na format płytki (wg instrukcji ITB Nr 397/2014):

Długość boku płytkiSzerokość spoiny
do 100mmok. 2mm
od 100 do 200mmok. 3mm
od 200 do 600mmok. 4mm
powyżej 600mm5-20mm

Do wybranej szerokości szczelin należy dopasować odpowiednią zaprawę spoinującą. Dostępne na rynku mamy 3 rodzaje spoin:

  • wąską (1-6mm),
  • szeroką (4-16mm),
  • uniwersalną (1-25mm).

Układanie płytek na “styk”

W związku z tym, niedopuszczalne jest układanie płytek na tzw. styk, czyli bez jakiejkolwiek fugi. Zawsze musi być spoina, ponieważ wszystkie ruchy podłoża czy elementów budowli są przenoszone na płytki ceramiczne. Taki błąd może sporo kosztować gdyż prędzej czy później powstaną uszkodzenia i odpryski na krawędziach płytek.

Przeczytaj też: Gdzie stosować fugi epoksydowe?

Odpływ liniowy, czyli prysznic bez brodzika

Odpływ liniowy czy też strefa prysznicowa bez brodzika to nowoczesne wykończenie łazienki, które nie tylko ładnie wygląda, ale też zapewnia dużą wygodę użytkowania.

Planując remont lub wykończenie nowej łazienki, już na etapie projektowania musimy zaplanować gdzie i jaki rodzaj odpływu wybierzemy. Do wyboru mamy kilka rodzajów odwodnień:

  • liniowy – najbardziej popularny i najczęściej stosowany. Konstrukcja składa się z rusztu, syfonu i rynienki ze spadkiem zatopionej w posadzce. Długość odpływu można dostosować do szerokości lub długości strefy prysznicowej. Spadek do odpływu wykonuje się jedno lub dwuspadowo. Zaletą tego odpływu jest to, że woda może być zbierana z całej szerokości strefy prysznicowej.
  • punktowy – niewielkiego rodzaju kratka z odpływem, zazwyczaj montowana centralnie, ze spadkiem z czterech stron wpustu w jego kierunku. Tego typu odpływ jest często stosowany w pomieszczeniach gospodarczych, pralniach czy garażach.
  • narożny – rodzaj odpływu liniowego lub punktowego montowany w narożniku strefy prysznicowej. Spadek jest zazwyczaj dwuspadowy i uformowany na kształt trójkąta.
  • ścienny – ruszt wraz z konstrukcją odpływu ukryty jest w ścianie, a spadek wykonany jest w jego stronę.
przykład wykonania hydroizolacji wraz z zatopieniem taśmy uszczelniającej

Aby zamontować odpływ należy zatopić stelaż w wylewce. W przypadku gdy już mamy wykonaną wylewkę w całej łazience trzeba ją rozkuć w strefie prysznicowej. Podłączamy stelaż z rynną do kanalizacji, a następnie wykonujemy odpowiednie spadki około 2-2,5%. Kolejną czynnością jest wykonanie hydroizolacji pod płytki. W małej łazience zaleca się montaż hydroizolacji na całości powierzchni ścian i podłogi. Bardzo ważne jest też to, aby wykonać izolacje przeciwwilgociową na odpowiednio wysuszonym podłożu zazwyczaj 3-5% wilgotności.

Odpływu liniowego nie można zamontować w każdej łazience. Bardzo częstą przeszkodą jest brak odpowiedniego spadku do pionu kanalizacyjnego. Trzeba brać pod uwagę, że konstrukcja odpływu z syfonem jest montowana w posadzce, stąd podejście kanalizacyjne musi być kilka lub nawet kilkanaście centymetrów niżej niż poziom płytek podłogowych w gotowej łazience. W przeciwnym wypadku odwodnienie może się zatykać i woda nie będzie schodzić z odpowiednią szybkością.

ZALETY odpływu liniowego:

  • łatwo utrzymać w czystości ze względu na minimalizm,
  • zwiększone bezpieczeństwo, licowanie strefy prysznicowej z pozostałą częścią łazienki zapobiega ryzyku potknięcia się przy wchodzeniu, brak bariery architektonicznej dla osoby niepełnosprawnej,
  • mnogość rozwiązań w kształtowaniu przestrzeni oraz bardzo duży wybór stylów pasujących do każdej łazienki,
  • atrakcyjny wizualnie – posiada dużo wzorów maskownicy/rusztu oraz może być nawet wyposażony w podświetlenie LED.

WADY odpływu liniowego:

  • wyższe koszty instalacji, materiałów oraz dłuższy czas wykonania strefy prysznicowej w stosunku do tradycyjnego brodzika,
  • nie nadaje się do każdej łazienki, ze względu na wykonanie odpowiednich spadków nie zawsze jest to technicznie możliwe. Wszystko najlepiej zaplanować przed ukończeniem posadzki,
  • w przypadku złego odpowietrzenia pionu kanalizacyjnego istnieje ryzyko, że woda będzie zasysana z syfonu co będzie skutkowało przykrym zapachem. Przy planowaniu odpływu trzeba wybierać odpowiednie do tego syfony renomowanych firm,
  • przy wąskich odpływach, trzeba regularnie czyścić sitko ponieważ szybciej się zatyka niż przy syfonach brodzikowych.

Decydując się na wykonanie odpływu liniowego warto też rozważyć zastosowanie fugi epoksydowej. Fuga ta jest dużo bardziej odporna na pleśnie i grzyby, które bardzo często rozwijają się na fugach cementowych np. w kabinach prysznicowych w nieckach basenowych.

Więcej o fugach epoksydowych możesz przeczytać klikając w ten artykuł.

Podsumowując, przy planowaniu łazienki z odwodnieniem bez brodzika warto wybrać odpowiednio doświadczonego wykonawcę. Warto też wybierać producentów renomowanych firm np. Viega, TECE, Wiper, Radaway, Kessel, Geberit itp. Z pozoru mogłoby się wydawać dla laika, że kabina prysznicowa z odpływem liniowym jest bardzo łatwa w montażu. Natomiast w rzeczywistości prace montażowe wymagają sporej precyzji i doświadczenia. Niewłaściwie wykonana hydroizolacja, czy też źle wyznaczone spadki, mogą przysporzyć nam w przyszłości wiele kłopotów, których naprawa będzie bardzo kosztowna. Dlatego warto wybrać sprawdzonego wykonawce, którzy posiada doświadczenie, odpowiednie zaplecze techniczne i wykonuje usługi na odpowiednio wysokim poziomie.

Jaką instalację wodną wybrać miedzianą czy z plastikową?

Przy zmianie instalacji wodnej lub wykonaniu nowej, musimy podjąć decyzję z jakiego materiału ma ona być. Dziś do wyboru mamy bardzo dużo rodzajów. W tym wpisie porównam zalety i wady instalacji miedzianych i instalacji z tworzyw sztucznych.

ZALETY instalacji z rurek miedzianych:

  • uniwersalność instalacji miedzianych, można w prosty sposób wykonywać połączenia np: zaciskowe, skręcane, lutowane itp.
  • duża wytrzymałość mechaniczna na zniszczenia, miedź to materiał dużo mocniejszy niż rurki plastikowe,
  • miedź to metal szlachetny dlatego nie rdzewieje, odporna też jest na działanie chloru,
  • bakteriostatyczność hamuje rozwój i rozmnażanie się bakterii, to ważna zaleta ponieważ, wszelkie bakterie są neutralizowane i miedź nie sprzyja w ich rozwoju, dlatego bardzo dobrze sprawdzą się w instalacji sanitarnej,
  • rury z miedzi są estetyczne, dlatego nie zawsze jest konieczność ich ukrywania, chowania pod listwami, dodatkowo z czasem nie zmienią swojego koloru i nie wygną się,
  • posiadają 3,5 krotnie niższy współczynnik rozszerzania cieplnego w porównaniu do tworzyw sztucznych,
  • są ekologiczne, miedź można w 100% poddać recyklingowi,
  • niewielka grubość ścianek pozwala na łatwiejsze wkucie czy ukrycie rurek w cienkich ścianach/stropach

WADY instalacji z rurek miedzianych:

  • wysoka cena, pamiętajmy miedź to metal szlachetny, często cena instalacji miedzianej dużo przewyższa koszty instalacji plastikowej,
  • podatność na korozję elektrochemiczną i wżerową przy zbyt niskiej wartości pH wody,
  • miedź nie jest materiałem elastycznym na zginanie,
  • nie zaleca się łączyć z innymi materiałami np. z instalacjami pcv, łączenie takie przyspiesza korozję.

Jak widać instalacja miedziana ma bardzo dużo zalet i jest materiałem bardzo często spotykanym w instalacjach ZW i CW, ale nie jest też wolna od wad. Ale myślę, że warto rozważyć ten system instalacji.

Instalacje z tworzyw sztucznych, są dziś bardzo popularne. Mogą być wykonane z polietylenu PE, polietylenu sieciowanego PE-X, polipropylenu PP, polibutylenu PB, ewentualnie polichlorku winylu PVC.

ZALETY instalacji z rurek z tworzyw sztucznych:

  • elastyczność, to wielka zaleta rur plastikowych dają się one wyginać, a więc nie potrzebujemy kształtek do prowadzenia instalacji,
  • cechują się niskim przewodnictwem cieplnym, pozwala to na dłużej zatrzymać ciepło w rurce w której płynie gorąca woda,
  • rury z tworzyw sztucznych są bardzo lekkie, łatwo je transportować, są łatwe w obróbce,
  • instalacje są bardzo trwałe, żywotne i nie są podatne na korozję oraz na działanie ozonu czy wielu innych środków chemicznych,
  • wyróżnia je cicha praca, tzn. nie przenoszą żadnych drgań, charakteryzują się cichą pracą,
  • wewnętrzna powierzchnia rurek jest bardzo gładka, nie powoduje to tzw. “zarastania”, dzięki temu rurki mogą być o małych przekrojach wewnętrznych,
  • stosunkowa niska cena wykonania instalacji w porównaniu do instalacji miedzianych,
  • są higieniczne, nie wpływają w żaden sposób na smak, zapach oraz właściwości chemiczne wody która nimi płynie,

WADY instalacji z rurek z tworzyw sztucznych:

  • pod wpływem wysokiej temperatury, rurki z tworzyw sztucznych zmieniają swoją długość, mogą się deformować,
  • nie są odporne na długotrwałe działanie promieni UV, dlatego trzeba rury osłaniać przed bezpośrednim nasłonecznieniem,
  • nie są odporne na działanie wysokich temperatur, ponieważ mają niską temperaturę topnienia, rury do gorącej wody szybciej się starzeją.

Podsumowując, dochodzimy do wniosku, że nie ma idealnego rozwiązania pozbawionego wad. Wszystko zależy jaki mamy budżet na wykonanie instalacji wodnej oraz do czego chcemy ją używać, a także jak bardzo będzie obciążona instalacja.

Zastanawiasz się czy wybrać WC podwieszane czy kompakt?